ز درياى شهادت گر نهنگ لا برآرد هو * تيمم واجب آيد نوح را در وقت طوفانش در كتاب شانزده رساله كه دربردارنده‌ى رسايل فوق الذكر شاه داعى است ، اين بيت از عطار دانسته شده است . مصحح محترم كتاب در پاورقى تأكيد كرده‌اند كه اين بيت در ديوان عطار نيست . و حق نيز با ايشان است . زيرا اين بيت از امير خسرو دهلوى است . و احتمال دارد كه كسى به هنگام نوشتن رساله نام شيخ عطار را به شرح بيت افزوده باشد . به هر روى در اين رساله شاه داعى بيت فوق را به شرح مىنشيند . لازم به ذكر است كه عارف بزرگ چشتى خواجه سيد محمد گيسو دراز نيز شرحى مختصر بر اين بيت دارد كه در مجموعه رسايل او ( چاپ سنگى هند ) آمده است . رسايل ديگرى نيز به شيخ منسوب است كه مشتاقان را به آن‌ها دسترسى نيست . از آن جمله مىتوان به رسايل ذيل اشاره كرد : 1 . اشارة التفؤل كه در كيفيت تفاّل از قرآن مجيد است . 2 . اصطلاحات كه در آن مصطلحات عرفا و صوفيه را مورد بحث قرار مىدهد . 3 . اعيان ثابته كه در آن به مسئله وجود علمى اشياء در حضرت علمى و علم خداوندى مىپردازد . 4 . اوراد كه شامل برخى ادعيه و اذكار است . 5 . تحفة المشتاق در بيان معانى اشتياق و بحثى عارفانه در روانشناسى زيبايى . 6 . تلويحات الحرميّة درباره‌ى توحيد و كشف عارفانه . 7 . جمال كمال كه مباحثى عرفانى درباره‌ى مسئله كمال آدمى است . 8 . جواهر الكنوز در شرح سى رباعى از رباعيات شيخ العرفا